Britney (18 juni 2000 – 23 november 2006)

Britney, als ik je naam noem verschijnt er een glimlach op mijn gezicht. Je was mijn meisje, mijn allesje, mijn poesje en Rob, die was surrogaat-Ria als ik er niet was.
Je kwam, net 13 weken oud, bij ons wonen. Je komst was een behoorlijke shock voor Demi, onze West Highland White Terrier. Die was meteen verliefd op je en wilde je wel opvreten. Drie weken bivakkeerde je bij mij tegen mijn borst, terwijl Demi met haar kop op mijn schoot naar je stond te kwijlen. Uiteraard kon je niet eeuwig bij me blijven, dus hebben we je toch langzaam aan Demi laten wennen en na een tijdje had je er gewoon een bodyguard bij. Onze band was echter wel gesmeed en goed ook. Je was niet bij me weg te slaan en ieder dag zat je uren op me te pompen, zo hard spinnend dat je er van kwijlde.

Britney 2000-07-25, 01

Demi en Britney 2000-08-27, 01

Demi en Britney 2000-09-11, 04
Alleen als je een nestje had, was je bij me weg. Dan had je je aandacht voor je kittens nodig. Jammer genoeg voor je ging het eerste nestje fout, doordat je op je buik viel, vlak voor de uitgerekende datum, alle vier je kleintjes overleden hierdoor.

Het tweede en derde nestje gingen goed, weliswaar waren het geen vlekkeloze bevallingen, maar in het tweede nestje had je drie katertjes.

Britney en kids 2004-07-02, 02

Britney en kids 2004-08-22, 04

In  je derde nestje waren er twee katertjes en twee poesjes, waarvan we zelf een poesje (Blue Tess) hebben gehouden. Je was een fantastisch moedertje.

Britney en kids 2005-06-30, 01

Kids 2005-07-24, 08a
Jammer genoeg hebben we veel te kort van je gezelschap mogen genieten.

Op 23 november 2006 moesten we de moeilijke beslissing nemen om je in te laten slapen, slecht 6,5 jaar oud.
Op zondag, aan het begin van de middag, was je nog lekker actief. Even later begint je over te geven, wel een keer of vier en daarna werd je een zielig hoopje kat. Omdat we dachten dat je misschien last had van een haarbal, hebben we je met rust gelaten.
Op maandag was je zo zwak dat je je mandje niet uitkwam, maar je dronk wel en at een beetje bouillon van zacht kattenvoer. Op dinsdag leek het iets beter te gaan, maar eergisteren was je nog zo ziek dat we toch besloten naar de dierenarts te gaan. Omdat je derde ooglid nogal geel was, dacht de dierenarts meteen aan de lever. Dus lieten we je daar voor verder onderzoek.

Een dag later belde de dierenarts en zei dat je nierwaarden en lever dusdanig slecht waren dat je geen enkele kans op overleven zou hebben. Dus hebben we na goed overleg met haar besloten om je in te laten slapen…. een heel, heel zware gang!!!!
We hebben je ‘s middags en ’s avonds in je mandje hier in de kamer gezet zodat de andere katten en hondjes afscheid van je konden nemen…. een voor een zijn ze eventjes bij je komen snuffelen.
De dag erna hebben we je begraven en hebben we een leuk tuinbeeldje van een poesje kunnen vinden om op je grafje te leggen.
Britney…. we missen je!!

Britney 2003-01-12, 01

 

Foto’s en teksten: eigendom en copyright Cattery Cherished.